Het is algemeen bekend dat katten jagen. Ze eten vogels. Ze eten muizen.
We weten dit allemaal. Wat we niet altijd verwachten, is hoeveel ze van insecten smullen.
Ik ben een bioloog. Jarenlang heb ik wilde katten en buitenhuisdieren zien jagen. Ik wilde weten wat ze allemaal aten. Niet alleen de zoogdieren. Alles.
Als huiskatten in het wild leven, zijn het indringers. Ze zijn overal behalve Antarctica. Een invasieve soort is een rommelig iets. Ik wilde zien of ze ook bedreigde dingen aten.
“Katten vormen waarschijnlijk niet zo’n grote bedreiging als het grootschalige gebruik van pesticiden.”
Dus zijn we erin gegraven.
Twintig jaar gegevens. Honderden bevindingen. We hebben gezocht op Google Scholar en Web of Science. Trefwoorden waren onder meer ‘kattenpredatie’, ‘wilde kat’, ‘Felis catus’. Wij lezen ze. Zelfs de niet-peer-reviewed versies. We hebben elke referentiesectie gecontroleerd. Het was vervelend werk.
We hebben 533 unieke papieren gevonden. Boeken. Stelling. Rapporten. Elk vermeldde de diersoorten die door katten werden geconsumeerd. Planten werden meestal genegeerd, dus negeerden wij ze ook.
Ons eerste artikel verscheen in 2023. We analyseerden die 533 onderzoeken. Ruim een eeuw onderzoek. Katten aten bijna 2100 diersoorten.
Van die 2100? 347 staan op de Rode Lijst van de International Union for Conservation Nature. Sommigen zijn kwetsbaar. Sommigen uitgestorven. Een paar zijn zelfs uitgestorven terwijl we aan het zoeken waren.
Het grootste deel bestaat uit vlees van gewervelde dieren. Vogels vooral. Dan zoogdieren. Dan reptielen.
Maar insecten zijn er.
Minstens 7% van de soorten op het menu zijn insecten. Kevers leiden het peloton. Schaaldieren zijn zeldzamer. Spinachtigen. Duizendpoten. Naaktslakken.
Het volume weten we echter niet. In de meeste onderzoeken werden geen individuen geteld. We weten dus niet hoeveel insecten er per kat per jaar sterven. We weten de calorieën niet.
Waarom maakt het uit? Ongewervelde dieren vormen meer dan 70% van de landdieren. Ze bestuiven. Ze eten gewassen. Ze zijn aan het crashen.
Verstedelijking. Lichtvervuiling. Klimaatverandering. Katten ook.
We gingen dieper in op de insectengegevens.
Slechts een derde van de onderzoeken vermeldde bugs. De meeste slaagden er niet in om soorten te identificeren. Toch hebben we 148 soorten kunnen identificeren.
Twee zijn bedreigd. De Aldabran-sprinkhaan op de Seychellen. De Tasmaanse reuzenzoetwaterkreeft. Het komt neer op 13 pond. Twee anderen zijn kwetsbaar. De Nieuw-Zeelandse wetapunga. Het is muisformaat. De gewone yabby. Een Australische rivierkreeft.
Eén kever van de Canarische Eilanden is bijna bedreigd.
Er is geen formeel onderzoek naar de invloed van het eten van katten op insectenpopulaties. Eerlijk gezegd? Pesticiden doden veel meer mensen.
Maar op specifieke plekken? Of voor zeldzame soorten? Katten kunnen er toe doen.
Ze hebben eiwitten nodig. Veel ervan. Tot een derde van hun dieet. Insecten zorgen ervoor. Gemakkelijk eiwit.
Stedelijke achtertuin? Zeker. Afgelegen eiland? Zeker. Een kat ziet voedsel en eet het op. Of speel er eerst mee. Amusement is belangrijk.
Dit bestuderen is moeilijk.
Kleine lichamen. Geen botten eigenlijk. Ze lossen op in de darmen. Moeilijk te vinden in scat.
Technologie verandert dat. Moleculaire technologie leest nu DNA-sporen. We analyseren magen. Wij analyseren poep. Nieuwe onderzoeken maken hiervan gebruik. Het laat zien wat katten daadwerkelijk buiten eten. En hoe het het ecosysteem raakt.
Misschien leren we binnenkort meer.
