Ze liggen als gekartelde munten over de afgrondvlakte verspreid. Enorme, met metaal ingelegde meagalodon-tanden liggen verspreid over de diepe oceaanbodem nabij de Cook Eilanden. Dit zijn niet alleen fossielen. Het zijn wetenschappelijke goudmijnen.
De National Oceanic and Atmospheric Administration heeft wekenlang in de Stille Zuidzee gedoken. Hun op afstand bediende voertuigen hebben uren aan beeldmateriaal vastgelegd. Ze hebben monsters uit de afgrond gehaald. Maar wat ze op de zeebodem vonden, vertelt een verhaal dat dieper gaat dan alleen de geologie.
Polymetallische knobbeltjes en prehistorische tanden
Het primaire doel van deze expeditie was het beheer van hulpbronnen. NOAA onderzoekt de wateren om de Cook Eilanden te helpen bij het plannen van de omgang met polymetallische knobbeltjes. Deze brokken op de zeebodem zijn rijk aan zeldzame aardmetalen. Ze zijn waardevol voor de moderne technologie.
Maar de knobbeltjes bevatten meer dan alleen mineralen. Ze bevatten geschiedenis.
Veel van deze knobbeltjes zijn versmolten met megalodontanden. De haaien zijn drie miljoen jaar geleden uitgestorven. Hun tanden zonken. Ze fossielen. En toen begonnen ze dingen uit het water te halen.
“Het analyseren van de concentratie van REE’s [zeldzame aardelementen] zoals neodymium die vastzitten in de voeten kan dienen als een hulpmiddel voor het volgen van circulatiepatronen in de oceanen.”
Haaien laten niet veel achter. Kraakbeenbotten rotten. Zacht weefsel verdwijnt. Tanden blijven. Ze overleven. Megalodon-tanden komen zelfs zo vaak voor voor de kust van Maryland dat ze de officiële staatshaai zijn. Hier? Ze zijn omhuld met metaal.
Hoe zeldzame aardelementen de oceaangeschiedenis onthullen
Waarom doet dit er toe? Het gaat niet alleen om het verzamelen van coole stenen.
Het gaat over het begrijpen van het klimaat.
De tanden werken als sponzen. Terwijl ze op de oceaanbodem zaten, haalden ze zeldzame aardelementen uit het omringende water en sediment. Neodymium. Ijzer. Mangaan. Deze stoffen hebben zich duizenden jaren lang op de tanden gelaagd.
Door deze concentraties te analyseren, kunnen wetenschappers de oceaancirculatie in het verleden reconstrueren. Hoe bewoog het water? Hoe veranderden de temperaturen? De tanden bevatten de gegevens. Het zit opgesloten in het email en de metalen korst.
Het onderzoek gaat verder
De expeditie is nog niet voorbij. NOAA heeft een duik gepland voor 4 augustus.
De ROV zal 3,5 mijl dalen. Het duurt ongeveer drie uur om de bodem te bereiken. Eenmaal daar zal het vier uur lang de afgrondvlakte nabij de grens met Amerikaans-Samoa onderzoeken. Weers- en technische problemen kunnen de tijdlijn veranderen. Op deze diepte kan dat altijd.
Maar de tanden zullen wachten. Ze zijn er al. Versteend. Met metaal bekleed. Wachten tot de volgende machine er overheen rolt.
We denken dat we nu de meesters van de diepte zijn. Wij sturen machines naar beneden. Wij halen metalen op. Wij plannen onze economieën. Ondertussen zitten de geesten van de oude toproofdieren stilletjes op de bodem en leggen onze geschiedenis met hun tanden vast.
Wat missen we daar nog meer?
