Microsoft heeft zojuist hun derde AI in Education-rapport uitgebracht.
Ze ondervroegen meer dan 3.000 mensen in zes landen: studenten, docenten en de gebruikelijke leiderschapstypes. Ira Apfel betrapte Pat Yongpradit op ISTELive 6 in Orlando.
Yongpradit voert het onderwijs- en personeelsbeleid van Microsoft uit. Ze maken Copilot. Hij spreekt over vertrouwen. Opleiding. En die aanhoudende angst dat iedereen gewoon vals gaat spelen.
Waarom gebruikt niet iedereen het?
Hier is het vreemde deel.
Negen van de tien docenten hebben deze tools uitgeprobeerd. Hetzelfde geldt voor studenten en leiders.
Het dagelijks gebruik blijft nog steeds achter.
Waarom?
Yongpradit noemt het een hobbel op de weg. Geen crash. Gewoon een dipje. Het is bekend terrein in de technologie-adoptiecurve.
Het optimisme onder studenten is de laatste tijd gedaald.
Mensen zijn bang dat dit betekent dat er iets mis is. Hij zegt dat het voorspelbaar is. Gewoon wrijving. Niets fataals.
“De paniek rond valsspelen heeft meer te maken dan met welk hulpmiddel dan ook.”
De trainingsleugen
Schoolleiders denken dat leraren opgeleid zijn.
Waarschijnlijk niet.
Er gaapt een enorme kloof tussen wat bestuurders denken dat hun personeel heeft geleerd en wat leraren zeggen dat ze daadwerkelijk hebben ervaren in de klas.
De leiders gaan ervan uit dat de kennis aanwezig is. De docenten voelen zich in de steek gelaten.
Het is een ontkoppeling die is gebaseerd op aannames en niet op de werkelijkheid.
Het gaat niet om de code
Laten we het hebben over bedrog.
Yongpradit heeft er een openhartige kijk op. De paniek over de academische integriteit gaat niet echt over AI. Het gaat over oude verleidingen die nieuwe kleren dragen.
Vóór Chatbot speelden kinderen vals. Ze zullen het blijven doen. De tool heeft luiheid niet uitgevonden. Het maakte het alleen maar sneller.
Genoemde verhalen:
– Microsoft’s AI in het onderwijs uit 2026
