De nieuwsbrief ontvangen? Goed idee.
Doorbraken en tips belanden zes dagen per week in uw inbox. Meld je aan als je zestien jaar of ouder bent. U gaat akkoord met de voorwaarden. De gegevens blijven privé. Je kunt op elk moment stoppen.
Ruimtegeschiedenis is te koop. New York organiseert deze week de veiling van Sotheby’s. 15 juli. Verwacht vlaggen. Vlaggen uit de koude ruimte. Zelfs een doek veegde vroeger een raam van een maanlander schoon. Het ziet er wild uit op de galerijpagina. Maar het is echt.
De pen die hen in leven hield
20 juli 1919? Nr. 1969.
Armstrong en Aldrin waren daarbuiten. Stenen verzamelen. Stof. Ongeveer drie uur oppervlaktetijd. Ze klommen terug in de Maanmodule. Klaar voor de lange rit naar huis. Toen zwaaide Aldrin met zijn levensondersteuningspakket. Smak. De stroomonderbrekerschakelaar brak af.
Slechte timing.
Als die overstap later was mislukt? Dood in de ruimte. Alle drie. Aldrin reageerde snel. Hij stak een pen in het gat. Het werd een schakelaar. Een geïmproviseerde oplossing die de missie heeft gered.
Armstrong vertelde later aan ABC dat het geluk was. *Succes.
“Hij had iets kleins kunnen breken, maar hij raakte de breker van de Service Module-motor, degene die ons in een baan om de aarde brengt”, zei hij. “Gewoon een verzekering.”
Fijn dat je een verzekering hebt. Wanneer je het nodig hebt.
Een vlag uit de leegte
Jim McDivitt voerde het bevel over Gemini IV. Juni 1965.
Dit was de tweede bemande Gemini-missie. En de eerste keer dat een Amerikaan door de ruimte liep. Edward White deed het. Eenentwintig minuten buiten. Eigenlijk geen touw om hem vast te houden, alleen maar een houvast. Hij zweefde.
McDivitt maakte de foto. Deze zijden vlag vloog met hen mee. Sterren en strepen. Onderaan gesigneerd door McDivitt.
Het blijft in het geheugen hangen.
Vuile ramen in zero-G
November 1966 brengt ons bij Gemini XII. Buzz Aldrin is de man. Hij ging op ruimtewandeling. Ik heb gele klodder op het raam gevonden. Vreemde dingen.
Hij veegde het weg. Met een nylon tabdoekje.
NASA sneed de lap in stukken. Het laboratorium testte het residu. Het bleek een drijfgasuitlaat te zijn. Van de Titan II-raket die ze lanceerde. Alleen maar chemische smog van de lancering.
Aldrin bewaarde een stukje van dat nylon lipje. Een souvenir van de puinhoop.
Warmte en de honingraat
Hitteschilden zijn belangrijk. In 1966 of morgen doodt vuur je.
Deze plug beschermde een schroef. Een van de negenenvijftig bouten waarmee het hitteschild aan de commandomodule van Apollo 8 is bevestigd. Missie van december 1968. De eerste keer dat mensen de maan van dichtbij zagen. De Earthrise-foto? Toen genomen. Bill Anders achter de lens.
Thuiskomen betekende opnieuw binnenkomen.
De commandomodule raakte de atmosfeer met de neus omhoog. Nee wacht. Achter-eerst. Van onderop. Wrijving verbrandt alles. NASA heeft een honingraatstaalconstructie gebouwd om die hitte op te vangen. De bouten hadden dekking nodig. Stekkers. Deze kleine schijven beschermden de bevestigingsmiddelen tegen het inferno van de afdaling.
Diplomatie in een baan om de aarde
Amerika won de race. 20 juli 1979. Grap.
19 juli 69. Armstrong stapt uit. VS wint. Maar Buzz Aldrin wilde meer dan een overwinningsronde.
Hij heeft een setje meegenomen. Persoonlijke voorkeursartikelen. Daarin zat een Amerikaanse vlag. Een vlag van de staat Texas. Een vlag van New Jersey. En een USSR-vlag.
Sovjet-Unie. De vijand, technisch gezien.
Aldrin zag het als een brug. Een gebaar. Hij droeg het in de Commandomodule Columbia. Tot aan het maanoppervlak.
“Deze herkomstbrief bevestigt de vlucht van de Sovjetvlag”, luidt zijn brief. “Een daad van diplomatie.”
Hij wilde dat de geschiedenis een menselijke prestatie zou zien. Niet alleen een nationale.
Heeft het gewerkt? Moeilijk te zeggen.
Gordons handschoen
Dit is geen gevechtsuitrusting. Waarschijnlijk een trainingsstuk.
Een A7-L handschoen gemaakt voor Gordon Cooper. Mercury Seven-veteraan. De laatste man die met Mercury-Atlas-9 vloog. Hij bracht een dag door in een baan om de aarde. Eerste Amerikaan die dit deed.
De handschoenmaker is International Latex Corporation. Nu ILC Dover. Ze maken pakken voor iedereen die naar boven gaat. Elke astronaut. Elk pak kost een miljoen dollar. Vijfduizend uur om aan elkaar te naaien.
Coop droeg er een. Ook als reservecommandant voor Apollo 10. Deze handschoen herinnert aan dat gewicht. Letterlijk en financieel.
De hond
Het kind van Charlie Brown had een hond. Snoopy.
Hij kwam in 1978 bij NASA? Nee, 68. Manned Flight Awareness-mascotte. Hij werd een veiligheidssymbool. Als de Snoopy-patch omdraaide, werkte de motor goed.
Dr. George Mueller leidde het kantoor. Apollo. Skylab. Vroeg shuttlewerk. Hij leidde het schip.
Deze pin vloog rond de maan. Kwam terug naar Mueller. Snoopy ging met de bemanning mee. In de geest vooral. Maar officieel wel.
Het jasje
Al Worden vloog Apollo 15 in 71.
Zijn jasje was versleten. Stof vergaat. Worden heeft het gemist. Of vond het geweldig. Daarom startte hij in 2013 Still the Right Stuff.
Ze maakten replica’s. Museumkwaliteit. Gebaseerd op de originelen. Deze specifieke jas is van Buzz Aldrin. Uit zijn eigen kast.
Het draagt de Apollo 11-patch. En het NASA-gehaktballogo.
Het bedrijf maakt deze niet meer. De lijn is klaar. Maar deze jas overleeft. Een stukje vintage cool in een post-heroïsch tijdperk.
