Een eenzame mannelijke coyote heeft de aandacht getrokken van zowel biologen als het publiek door een slopende twee mijl lange duik over de Baai van San Francisco te voltooien om het eiland Alcatraz te bereiken. Deze prestatie is bijzonder opvallend gezien de geschiedenis van het eiland als een maximaal beveiligde federale gevangenis, waar dezelfde koude, snelle stromingen die menselijke ontsnappingspogingen verijdelden, met succes werden genavigeerd door deze veerkrachtige hond.
Een reis langer dan verwacht
Toen de coyote begin januari voor het eerst op Alcatraz verscheen, gingen natuurexperts ervan uit dat hij vanaf de nabijgelegen kustlijn van San Francisco had gezwommen, een afstand van iets meer dan anderhalve kilometer. Latere genetische analyse onthulde echter een veel indrukwekkender oorsprongsverhaal.
DNA-monsters verzameld uit nieuwe sporen en uitwerpselen gevonden op het eiland werden voor analyse naar de Universiteit van Californië, Davis gestuurd. De resultaten waren verbijsterd: de zwemmer was geen ‘stadsjongen’ uit San Francisco, maar lid van de gevestigde coyotepopulatie op Angel Island, ongeveer drie kilometer verderop.
“Onze werkveronderstelling was dat de coyote vanuit San Francisco heeft gezwommen omdat het een aanzienlijk kortere afstand is. We waren onder de indruk van zijn prestatie bij het bereiken van Alcatraz”, zegt Bill Merkle, een natuurecoloog bij de National Park Service.
Waarom zo’n afstand zwemmen?
Hoewel bekend is dat coyotes capabele zwemmers zijn, is het uitzonderlijk zeldzaam om het woelige, koude water van de baai over een dergelijke afstand te doorkruisen. Camilla Fox, oprichter van de non-profitorganisatie Project Coyote, suggereert dat de motivatie waarschijnlijk werd veroorzaakt door instinctief gedrag dat vaak voorkomt bij hondachtigen zoals wolven.
“Het komt ongelooflijk zelden voor dat mensen iemand zien die dit doet,” merkte Fox op. “We hebben nog nooit zo’n verhaal gehoord over een coyote die zo’n lange reis maakt in een behoorlijk uitdagende zeestroming.”
Deskundigen denken dat het mannetje waarschijnlijk zijn thuisgebied op Angel Island heeft verlaten op zoek naar een partner of om nieuw territorium te veroveren om te verdedigen. Op videobeelden van begin januari is te zien hoe het dier krachtig door de baai peddelde voordat het moeite had om zichzelf op de rotsachtige kust van Alcatraz te hijsen.
Ecologische implicaties en historische ironie
De verschijning van de coyote zorgde voor onmiddellijke bezorgdheid bij parkfunctionarissen. Alcatraz is een cruciale broedhabitat voor verschillende zeevogels, en roofdieren kunnen een aanzienlijke bedreiging vormen voor op de grond nestelende soorten. De National Park Service bereidde zich voor om het dier te vangen en te verplaatsen om de vogelpopulaties te beschermen.
De coyote is sindsdien echter verdwenen. Er zijn geen verdere waarnemingen geweest en camera’s hebben geen bewijs vastgelegd van zijn voortdurende aanwezigheid op het eiland. Het blijft onduidelijk of hij terugkeerde naar Angel Island, omkwam of ergens anders naartoe verhuisde.
De gebeurtenis voegt een laagje ironie toe aan het legendarische verleden van het eiland. Alcatraz functioneerde van de jaren dertig tot de sluiting in 1963 als een federale gevangenis vanwege de hoge operationele kosten en het isolement ervan. Tijdens de ambtsperiode probeerden 36 mannen veertien afzonderlijke ontsnappingen, die bijna allemaal werden opgepakt of de verraderlijke stromingen niet overleefden. In 1973 werd het terrein heropend als nationaal park.
Ondertussen heeft Angel Island – nu een staatspark – zijn eigen complexe geschiedenis als immigratiedetentiecentrum waar Chinese en andere immigranten werden vastgehouden voor perioden variërend van dagen tot twee jaar. Tegenwoordig dient het als een toevluchtsoord voor wilde dieren, waaronder een coyotepopulatie die het gebied ondanks de uitdagingen met succes heeft gekoloniseerd.
Een opmerking over coëxistentie
Terwijl coyotepopulaties zich uitbreiden naar stedelijke en semi-stedelijke omgevingen, benadrukken experts het belang van respectvol samenleven. Nu het pupseizoen aan de gang is, dringt Fox er bij bezoekers van Angel Island en andere open plekken op aan om waakzaam te blijven en coyotefamilies of hun holen niet te storen.
Samenvattend benadrukt de reis van de Alcatraz-coyote het verrassende aanpassingsvermogen van dieren in het wild in veranderende ecosystemen. Hoewel de aanwezigheid van het dier een tijdelijk ecologisch probleem vormde, laat zijn verdwijning een opmerkelijk verhaal over uithoudingsvermogen achter dat onze aannames over de grenzen die dieren bereid zijn te overschrijden ter discussie stelt.
