Minister van Defensie Pete Hegseth kondigde dinsdag aan dat het Amerikaanse leger onmiddellijk zal ophouden militairen te verplichten om jaarlijkse griepvaccinaties te ontvangen. Het besluit wordt beschreven als een manier om de vrijheid van de Joint Force te herstellen en heeft scherpe kritiek gekregen van deskundigen op het gebied van de volksgezondheid en militaire veteranen die waarschuwen voor mogelijke risico’s voor zowel de individuele gezondheid als de nationale veiligheid.
Een verschuiving in het beleid
De nieuwe richtlijn schrapt een al lang bestaand mandaat, waardoor de griepprik feitelijk optioneel wordt voor alle militairen. Dit markeert een significante afwijking van de gevestigde militaire medische protocollen, die traditioneel massale vaccinatie beschouwden als een essentieel onderdeel van het in stand houden van een gezonde, inzetbare strijdmacht.
Het perspectief van de volksgezondheid
Het besluit staat lijnrecht in tegen de richtlijnen van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC), die jaarlijkse griepprikken aanbeveelt voor bijna alle Amerikanen ouder dan zes maanden. De effectiviteit van deze vaccins wordt ondersteund door belangrijke gegevens:
– Tijdens het seizoen 2024-2025 schatte de CDC dat griepvaccins ongeveer 180.000 ziekenhuisopnames hebben voorkomen.
– Er wordt gezegd dat de vaccins in diezelfde periode naar schatting 12.000 levens hebben gered.
Epidemiologen, zoals professor Jennifer Nuzzo aan de Brown University, merken op dat hoewel het vaccin infectie niet altijd volledig kan voorkomen, de voornaamste waarde ervan ligt in het vermogen om de ernst van de ziekte te verminderen en ziekenhuisopnames te voorkomen.
Risico’s voor “Force Protection” en paraatheid
Naast de individuele gezondheid betogen deskundigen dat de beleidsverandering systemische gevolgen zou kunnen hebben voor het vermogen van het leger om effectief te opereren.
1. Operationele gereedheid
Militair personeel leeft en werkt vaak in dichtbevolkte omgevingen – zoals kazernes, schepen en transportvliegtuigen – waar infectieziekten zich snel verspreiden. Richard Ricciardi, een professor aan de George Washington Universiteit en een gepensioneerde veteraan van het Amerikaanse leger, benadrukte dat vaccinatie een kwestie is van ‘force protection’** en niet van politiek. Een plotselinge piek in griepgevallen zou grote aantallen troepen tegelijkertijd buitenspel kunnen zetten, waardoor de paraatheid voor de missie in gevaar komt.
2. Nationale veiligheid en mondiale impact
Deskundigen suggereren dat deze stap in strijd is met het doel om een voorbereide strijdmacht in stand te houden. Michael Osterholm, directeur van het Center for Infectious Disease Research and Policy, wees erop dat de wetenschappelijke gegevens over de veiligheid en werkzaamheid van vaccins “duidelijk en overtuigend” zijn.
Bovendien dient de geschiedenis als een waarschuwend verhaal: tijdens de pandemie van 1918 werden vroege uitbraken in verband gebracht met soldaten die door militaire kampen trokken, wat illustreert hoe militaire bewegingen onbedoeld de wereldwijde verspreiding van virussen kunnen versnellen.
3. Economische en logistieke kosten
Een daling van de vaccinatiegraad zal naar verwachting leiden tot:
– Hogere ziektecijfers onder militairen.
– Verhoogde gezondheidszorgkosten voor de Amerikaanse overheid.
– Potentiële verstoringen tijdens perioden van verhoogde mondiale betrokkenheid.
Reacties van deskundigen
De reactie van de medische gemeenschap was overweldigend kritisch. Georges Benjamin, CEO van de American Public Health Association, noemde het besluit ‘onverantwoordelijk’, met het argument dat het de medische paraatheid ondermijnt die essentieel is voor het militaire bevel.
“Als minder militairen worden gevaccineerd… zou dat waarschijnlijk betekenen dat meer troepen ziek worden… wat de gevechtsbereidheid van onze strijdkrachten in gevaar zou brengen”, waarschuwt professor Nuzzo.
Conclusie
Door het mandaat voor griepvaccins af te schaffen, heeft het Ministerie van Defensie prioriteit gegeven aan individuele autonomie boven traditionele volksgezondheidsprotocollen. Deze verschuiving roept echter belangrijke vragen op over de langetermijneffecten op de gezondheid van de troepen, de operationele capaciteit en het vermogen van het leger om op mondiale crises te reageren.
