De Muskogische taalfamilie is niet alleen een historische voetnoot. Het beslaat een groot deel van het zuidoosten van de Verenigde Staten. Zes talen vormen deze groep. Sommige worden nog steeds gesproken. Anderen zijn in de geschiedenis verdwenen.
In de 16e eeuw zag de kaart er anders uit. Koasati- en Alabama-talen werden waarschijnlijk gehoord in het noorden van Alabama. Creek en Mikasuki kwamen veel voor in Alabama en Georgia. Ga westwaarts naar Mississippi en Tennessee. Daar vond je Chickasaw in het noorden. Choctaw heerste in centraal Mississippi.
Toen kwamen de jaren 1830. De gedwongen verhuizingen verwoestten gemeenschappen. De Trail of Tears duwde luidsprekers ten westen van de rivier de Mississippi. Anderen vluchtten naar Florida. Ze zijn daar niet verdwenen. De Seminole-bevolking spreekt nog steeds een dialect van Creek in centraal Florida. Mikasuki overleeft in de Everglades-regio.
Welke Muskogeïsche taal heeft nu de meeste sprekers?
Choctaw heeft die titel. Het wordt tegenwoordig door het grootste aantal volwassenen gesproken. De meeste sprekers wonen in Oklahoma en Mississippi. De overige talen blijven actief. Maar Choctaw is de duidelijke leider op het gebied van levende luidsprekers.
De gedwongen verhuizingen van de jaren dertig van de negentiende eeuw verdreven de meeste overgebleven Muskogean-sprekers ten westen van de Mississippi of naar Florida.
Dit is geen eeuwenoude geschiedenis. Het is de huidige realiteit. De talen blijven bestaan. Ze passen zich aan. Ze overleven ondanks eeuwen van ontheemding. Als je zoekt naar waar deze talen vandaag de dag worden gevonden, kijk dan naar Oklahoma. Kijk naar Mississippi. Kijk naar de moerassen van Florida.
Het verhaal van de Muskogische talen is er een van veerkracht. Het is ook een verhaal van verlies. Zes talen waren ooit wijdverspreid. Nu zijn er nog maar een handjevol over. Choctaw leidt het peloton. De anderen blijven hangen. Dat is de huidige stand van zaken.
