De J. Paul Getty Trust begon in 1953 als een particuliere stichting. Jean Paul Getty richtte de stichting op met één enkel doel: het J. Paul Getty Museum creëren. Het was niet altijd in Los Angeles. De oorspronkelijke locatie bevond zich in Malibu, Californië. Nu bezet de instelling vijf verschillende gebouwen in het Getty Center. Elke structuur huisvest een van de gespecialiseerde instituten die zijn opgericht toen de trust in 1983 haar missie uitbreidde.
Voorbij de galerijmuren
De meeste mensen kennen het Getty vanwege zijn verbluffende architectuur en enorme collectie westerse kunst. Maar de trust functioneert als een complex web van hulpbronnen. Het gaat niet alleen om het tentoonstellen van schilderijen. Het gaat over conserveren, onderzoeken en onderwijzen. Door de uitbreiding naar vijf afzonderlijke instituten kon de stichting haar activiteiten aanzienlijk diversifiëren.
Eén instituut richt zich op technologie. Het ontwikkelt geautomatiseerde databases gewijd aan kunsthistorische informatie. Dit betekent dat wetenschappers toegang hebben tot gegevens die ooit in fysieke archieven waren opgesloten. Een ander instituut ondersteunt kunstrestauratie en -conservering. Deze experts werken aan het repareren en behouden van artefacten. Ze zorgen ervoor dat kwetsbare kunstwerken overleven voor toekomstige generaties.
Andere instituten bestrijken een breder academisch terrein. Ze ondersteunen interdisciplinair onderzoek op het gebied van de kunstgeschiedenis en aanverwante geesteswetenschappen. Er is ook een sterke focus op kunsteducatie. De trust biedt training in museummanagement. Dit helpt professionals culturele instellingen effectiever te runnen.
Mondiale impact door subsidies
De Getty Trust beperkt zijn invloed niet tot Los Angeles. Het Getty Grants Program financiert projecten over de hele wereld. Deze subsidies ondersteunen initiatieven op het gebied van de geschiedenis en het begrip van kunst. Ze financieren ook natuurbehoudsinspanningen in andere landen. Dit mondiale bereik zorgt ervoor dat kunstbehoud niet alleen een lokale aangelegenheid is. Het is een wereldwijde prioriteit.
Waarom de structuur ertoe doet
De verschuiving van een enkel museum naar een stichting met meerdere instituten veranderde de manier waarop het Getty opereert. Het veranderde van een statische opslagplaats naar een dynamische motor van kennis. De geautomatiseerde databases maken sneller onderzoek mogelijk. De conserveringsteams bieden technische expertise waar musea overal ter wereld van profiteren. De educatieve programma’s leiden de volgende generatie curatoren en managers op.
Deze structuur roept ook vragen op over de manier waarop kunst wordt bewaard. Wie bepaalt wat de moeite waard is om te besparen? Het beurzenprogramma van Getty suggereert een democratische benadering. Het ondersteunt diverse projecten over de hele wereld. Het richt zich niet alleen op westerse kunst. Het waardeert de kunstgeschiedenis in al zijn vormen.
De oorspronkelijke locatie in Malibu herbergt nog steeds herinneringen. Maar in het huidige complex van vijf gebouwen in het Getty Center gebeurt het echte werk. Het is een knooppunt voor onderzoek, natuurbehoud en onderwijs. Het vertrouwen is geëvolueerd van een persoonlijke visie naar een publieke hulpbron. Het blijft bepalen hoe we kunst begrijpen. En dat zal zo blijven zolang er voorwerpen zijn die bewaard moeten worden en verhalen te vertellen zijn.
