Niedawne badania podważają szeroko rozpowszechnione przekonanie, że designerskie rasy psów, takie jak Labradoodles, Cavapulis i Cockapulis, są z natury lepiej hodowane niż ich rasowi przodkowie. Kompleksowe badanie opublikowane w PLOS One pokazuje, że te popularne mieszańce często wykazują więcej problematycznych zachowań niż rasy, od których pochodzą. Stanowi to wyzwanie dla dobrze prosperującego rynku – wycenianego na ponad 1 miliard dolarów rocznie w przypadku samych „doodli” – zbudowanego na założeniu doskonałego temperamentu i zdolności do wyszkolenia.
Metodologia badań
Naukowcy z Royal Veterinary College przeprowadzili ankietę wśród ponad 9402 właścicieli w Wielkiej Brytanii, koncentrując się na psach Cavapool (Cavalier King Charles Spaniel x Pudel), Cockapool (Cocker Spaniel x Pudel) i Labradoodles (Labrador Retriever x Pudel). Zespół wykorzystał kwestionariusz oceny i badań zachowania psów (C-BARQ), zatwierdzone narzędzie do oceny zachowania psów, obejmujące takie cechy, jak agresja, lęk separacyjny i zdolność szkolenia.
Kluczowe wnioski: Mieszańce często nie spełniają oczekiwań
Dane pokazały, że w ponad 44% porównań behawioralnych mieszańce wykazywały więcej niepożądanych cech niż ich rasy rodzicielskie. Obejmowało to wyższy poziom nadmiaru energii, zwiększony lęk separacyjny i inne problematyczne tendencje. W około 46% porównań nie było istotnej różnicy, natomiast w mniej niż 10% porównań nastąpiła poprawa zachowania.
Cockapuli: najbardziej problematyczna rasa
Spośród trzech badanych ras rasy Cockapoolies konsekwentnie osiągały gorsze wyniki niż ich rasy rodzicielskie w 16 z 24 ocenianych wskaźników behawioralnych. Co najważniejsze, wykazywały wyższy poziom złości i pobudzenia kierowanego przez właściciela. Tuż za nim podążył Cavapuli, osiągając gorsze wyniki w 11 z 24 regionów. Wydawało się, że Labradoodle radzą sobie lepiej: radziły sobie gorzej tylko w pięciu obszarach zachowania, ale lepiej w sześciu, zwłaszcza w zakresie agresji wobec innych zwierząt.
Dlaczego to jest ważne?
Wyniki podkreślają znaczenie posiadania realistycznych oczekiwań przy wyborze rasy psów. Popyt na psy projektantów gwałtownie wzrósł, napędzany błędnym przekonaniem, że automatycznie łatwiej je wyszkolić lub mają mniej problemów behawioralnych. Badanie to pokazuje, że mieszanie genów nie gwarantuje poprawy zachowania i potencjalni właściciele powinni mieć świadomość, że rasy te mogą odziedziczyć gorsze cechy od obojga rodziców.
Badanie nie jest oskarżeniem wszystkich mieszańców, ale wezwaniem do przejrzystości w branży zoologicznej. Konsumenci zasługują na dokładne informacje na temat potencjalnych problemów behawioralnych związanych z tymi popularnymi, ale często źle rozumianymi psami.
Ostatecznie odpowiedzialne posiadanie zwierzęcia wymaga uznania, że tylko jedna rasa nie determinuje temperamentu. Poszczególne psy, niezależnie od rodowodu, są bardzo zróżnicowane i konieczne jest dokładne zbadanie ich przed wprowadzeniem nowego towarzysza do domu.
