Przełomowy serial telewizyjny „Fierce Rivalry” urzekł widzów nie tylko romansami i bitwami hokejowymi, ale także zaskakująco przekonującym językiem rosyjskim, którym mówi amerykański aktor Connor Storry. Sukces spektaklu zależał nie tylko od scenariusza i gry aktorskiej, ale także od starannego przygotowania dialektu, tworzącego efekt immersji. Oto historia, jak Kate Jablonski, trenerka dialektu rosyjskiego w serialu, przygotowała Storriego do swojej roli, ujawniając zaskakująco złożoną wiedzę na temat przekonującego akcentu.
Sztuka i nauka nauczania dialektu
Nauka dialektu to nie tylko naśladowanie dźwięków. Jak wyjaśnia Jabłoński, chodzi o stworzenie autentyczności, a czasem nawet o usunięcie perfekcji, aby postać wydawała się bardziej realna. Do tej dziedziny trafiła przez przypadek, zastępując innego specjalistę w niewielkim projekcie i po drodze wypracowując unikalne metody nauczania. Praca wymaga głębokiego zrozumienia logopedii, językoznawstwa i kontekstu kulturowego.
Dekodowanie wymowy rosyjskiej dla osób mówiących po angielsku
Język rosyjski stwarza wyjątkowe wyzwania dla osób mówiących po angielsku. Zawiera wiele dźwięków nieznanych dla ucha, zwłaszcza w systemie samogłosek. Jednym z najbardziej złożonych dźwięków jest „y” (w oryginale postrzegane jako „ы”), występujące w popularnych słowach, takich jak „ty” (ты). Opanowanie tego wymaga nie tylko zmiany dźwięków, ale także zmiany położenia ust i języka.
Jabłoński zwraca uwagę na tendencję osób anglojęzycznych do oddzielania spółgłosek i samogłosek tam, gdzie język rosyjski je łączy, np. w wyrażeniu „I love you” (я тебя люблю). Prawidłowa wymowa („tee-BYAH”, a nie „tib-YAH”) pokazuje, jak drobne poprawki mogą radykalnie zmienić brzmienie słowa. Nawet imię „Ilya” jest często błędnie wymawiane przez osoby anglojęzyczne („Il-ee-YAH” zamiast prawidłowego „Il-YAH”).
Kondensacja, a nie agresja: niuanse rosyjskiej mowy
Oprócz poszczególnych dźwięków mowa rosyjska różni się zasadniczo od języka angielskiego sposobem wymowy. Jabłoński podkreśla, że mowa rosyjska nie jest agresywna i ostra, ale skompresowana. Oznacza to powściągnięcie emocji i ekspresji, skupienie się na jasnej artykulacji, a nie na nadmiernym podkreślaniu. Ta kondensacja wpływa nie tylko na sposób wypowiadania słów, ale także na mimikę i mowę ciała aktora.
Bolesne przygotowania do „zaciekłej rywalizacji”
Ostra rywalizacja okazała się niezwykłym wyzwaniem ze względu na ogrom rosyjskiego dialogu. Jablonski rozpoczął współpracę z Connorem Storriem przed potwierdzeniem obsady, zdając sobie sprawę z napiętego terminu. Nalegała na codzienne, intensywne treningi, także w weekendy, a nawet po rozpoczęciu zdjęć. Doświadczenie Storriego w języku francuskim było przydatne, ponieważ ćwiczył już mięśnie artykulacyjne, co nie miało miejsca w języku angielskim.
Kluczem do jego sukcesu nie było tylko zapamiętywanie, ale zrozumienie znaczenia każdego słowa. Jabłoński przetłumaczył wersety słowo w słowo, nawet jeśli gramatyka rosyjska różniła się od angielskiej, aby Storrie nauczył się dokładnego akcentu i intonacji. Takie podejście miało kluczowe znaczenie w przypadku szczególnie emocjonalnego monologu, w którym błędna wymowa mogła zepsuć efekt.
Siła zanurzenia się w kulturze
Jabłoński radzi uczącym się języków, aby przestrzegali tych samych zasad, które obowiązują w nauce dialektu: uważnie słuchaj, zrozum wymowę i zanurz się w kulturze. Choć szkolenie zawodowe pozostaje idealne, samodzielną naukę można usprawnić naśladując rodzimych użytkowników języka, zwracając uwagę zarówno na dźwięki, jak i mowę ciała.
Podsumowując, autentyczność rosyjskiego akcentu Connora Storriego w „Ostrej rywalizacji” nie była przypadkowa. Był to wynik rygorystycznego szkolenia językowego, zanurzenia się w kulturze i oddanego trenera, który rozumiał, że najbardziej przekonujący akcent pochodzi nie tylko z naśladowania dźwięków, ale także z ucieleśnienia innego sposobu mówienia i odczuwania.
