Przez stulecia królestwo na terenie dzisiejszego Peru rozkwitało, korzystając z nieoczekiwanych zasobów rolniczych: odchodów ptaków morskich znanych jako guano. Nowe badania opublikowane w PLOS One pokazują, że cywilizacja ta używała guana jako nawozu do kukurydzy już w roku 1250 — prawie 200 lat przed powstaniem Imperium Inków.
Wartość „Białego Złota”
Wyspy u wybrzeży Peru gromadzą ogromne złoża guana bogatego w azot i inne niezbędne składniki odżywcze. Ten naturalny nawóz okazał się nieoceniony dla mieszkańców regionu, umożliwiając im utrzymanie większych populacji i rozwój silnych sieci handlowych. Podczas gdy Stany Zjednoczone wykorzystały później guano pod koniec XIX wieku do własnych celów imperialistycznych, królestwo peruwiańskie zdało sobie sprawę ze swojej potęgi znacznie wcześniej.
Dowody archeologiczne
Archeolodzy przeanalizowali proporcje izotopów węgla, azotu i siarki w starożytnych łuskach kukurydzy z doliny Chincha. Obecność izotopów morskich w połączeniu z regionalną ikonografią przedstawiającą ptaki morskie zdecydowanie sugeruje konsekwentne stosowanie guana jako nawozu. Metoda ta opiera się na ustalonych technikach archeologicznych, ale koncentruje się na siarce, która jest mniej powszechnym czynnikiem analitycznym.
Dlaczego to jest ważne
Wczesne wykorzystanie guana jako nawozu jest znaczące, ponieważ świadczy o zaawansowanej technologii rolniczej. „Pochodzenie nawozów jest ważne, ponieważ gospodarowanie glebami w celu umożliwienia produkcji roślinnej na dużą skalę było kluczem do wzrostu populacji” – wyjaśnia Emily Milton, współautorka badania ze Smithsonian Institution. Zrozumienie rozkwitu tego królestwa może rzucić światło na jego dynamikę społeczną i siłę gospodarczą.
Implikacje dla przyszłych badań
Odkrycie komplikuje również analizę izotopów stosowaną do rekonstrukcji starożytnych diet. Stosowanie nawozów morskich w uprawach lądowych wytwarza „fałszywe sygnały morskie” w produktach spożywczych, co może prowadzić do błędnej interpretacji diety zwierzęcej lub roślinnej. Praca sugeruje, że starożytne praktyki rolnicze mogły wpływać na sygnały izotopowe w nieoczekiwany sposób, co wymagało od naukowców udoskonalenia swoich metod.
Wykorzystanie guana w tym starożytnym królestwie podkreśla pomysłowość cywilizacji przedinkaskich i trwałą wartość zasobów naturalnych. Podkreśla, w jaki sposób zrównoważone praktyki rolnicze mogą napędzać rozwój społeczny i rodzi pytania o to, jak dostęp do takich zasobów ukształtował dynamikę władzy w regionie.
