Na een historische reis die het eerste uitstapje van de mensheid buiten de lage baan om de aarde sinds 1972 markeert, gaat de Artemis II -missie haar laatste uren in. Na een succesvolle maanvlucht verlegt de vierkoppige bemanning – Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch (NASA) en Jeremy Hansen (Canadian Space Agency) – nu hun focus van verkenning van de ruimte naar de gevaarlijkste fase van de missie: reentry.
Een missie van primeurs en groeipijnen
Artemis II, gelanceerd op 1 april, dient als een kritische testvlucht voor NASA’s Space Launch System (SLS) raket en de Orion bemanningscapsule. Hoewel de missie haar technische mijlpalen grotendeels heeft bereikt, is deze niet zonder uitdagingen verlopen.
Als herinnering aan het meedogenloze karakter van de ruimtevaart heeft de bemanning een groot deel van de missie als ‘ruimteloodgieters’ opgetreden. Het eerste toilet in een baan om de maan van de missie is herhaaldelijk verstopt geraakt en wordt in verband gebracht met een mysterieuze brandlucht, waardoor zowel de astronauten als de grondverkeersleiders gedwongen worden onverwachte hardwarestoringen in realtime op te lossen.
Het laatste aftellen: de herintredingsuitdaging
De bemanning bevindt zich momenteel op dag negen van een tiendaagse missie. Terwijl ze zich voorbereiden om de maanomgeving te verlaten, gaat de aandacht uit naar de fysica van de terugkeer naar de aarde. Dit proces is verre van routine:
- De afdaling: Op vrijdag om ongeveer 19.45 uur. EDT zal de Orion-capsule zijn servicemodule overboord gooien en aan zijn afdaling in de atmosfeer van de aarde beginnen.
- Extreme snelheid: De capsule zal de atmosfeer raken met een duizelingwekkende 29.000 mijl per uur.
- Thermische belasting: Het hitteschild moet bestand zijn tegen temperaturen tot 5.000 graden Fahrenheit (2.760 graden Celsius).
- The Blackout: Tijdens de afdaling zal de bemanning ongeveer 13 minuten intense spanning ervaren, inclusief een radio-black-out van zeven minuten waarbij communicatie met de aarde onmogelijk zal zijn.
Als alles volgens plan verloopt, zal de Orion-capsule zijn parachutes inzetten en neerstorten voor de kust van San Diego, Californië, waar een marine-herstelvloot wacht.
Doelstellingen beheren en het moreel behouden
Nu de missie zijn einde nadert, hebben NASA-missiecontrollers strategische beslissingen genomen om prioriteit te geven aan veiligheid en kerndoelstellingen. Verschillende geplande activiteiten zijn geannuleerd of gewijzigd:
– Bouw stralingsschuilplaats: Dit werd afgeblazen omdat de meeste kerndoelstellingen al waren bereikt.
– Demonstratie handmatig besturen: Deze is geannuleerd om te voorkomen dat de kritische druktests van het Orion-voortstuwingssysteem worden verstoord.
Ondanks deze technische aanpassingen heeft de bemanning een hoog activiteitenniveau behouden. Recente taken waren onder meer het testen van compressiekleding – essentieel om het lichaam te helpen zich aan te passen van microzwaartekracht terug naar de zwaartekracht van de aarde – en het voltooien van de laatste fitnessroutines. Zelfs te midden van de omgeving waar veel op het spel staat, blijven er momenten van lichtzinnigheid bestaan; de bemanning voerde onlangs een luchtig gesprek met de Canadese premier Mark Carney, waarin ze alles bespraken, van ontbijtvoorkeuren tot hun favoriete muziek.
Vooruitkijken
De huidige focus voor dag negen ligt op de nauwgezette configuratie van de Orion-capsule en een laatste, rigoureuze evaluatie van de terugkeerprocedures. Terwijl de bemanning en het grondpersoneel een beheerste houding aanhouden, onderstreept de complexiteit van de aanstaande landing de enorme moeilijkheid van het terugkeren uit de verre ruimte.
Het succes van de terugkeer van Artemis II zal essentiële gegevens opleveren voor toekomstige, langdurige missies, waaruit blijkt dat de mensheid niet alleen de maan kan bereiken, maar er ook veilig van kan terugkeren.
De Artemis II-missie eindigt deze week en dient als een definitieve test van de hardware en procedures die nodig zijn voor het volgende tijdperk van menselijke maanverkenning.
