Tientallen jaren lang hebben inheemse gemeenschappen zich door een complex landschap van cultureel behoud, onderwijsgelijkheid en systemische barrières begeven. Een groeiende beweging, bekend als inheems futurisme, probeert deze uitdagingen aan te pakken door gebruik te maken van technologie en het verleden opnieuw vorm te geven om een sterkere toekomst vorm te geven. Deze aanpak gaat niet over het ontsnappen aan de geschiedenis; het gaat over het terugwinnen van de keuzevrijheid daarin.
Waarom dit ertoe doet: Inheemse gemeenschappen worden geconfronteerd met onevenredige verschillen op gezondheidsgebied, systemische vooroordelen in het onderwijs en de voortdurende uitroeiing van hun culturen. Inheems futurisme biedt een krachtig tegenverhaal, daagt stereotypen uit en biedt een raamwerk voor zelfbeschikking in de 21e eeuw.
De kracht van positionaliteit in inheemse wetenschap
Kelly Berry, een Mellon Impact Postdoctoral Fellow aan de Universiteit van Oklahoma, belichaamt deze beweging. Zijn werk richt zich op het snijvlak van inheemse kennis, onderwijs en technologie, met name op het gebied van het inheemse futurisme en esports.
Berry benadrukt hoe belangrijk het is dat wetenschappers hun achtergrond en geleefde ervaring erkennen. In de academische wereld vergroot het delen van iemands positionaliteit (stamband, opleidingsachtergrond, geleefde ervaringen) de geloofwaardigheid, vooral bij het bespreken van gevoelige kwesties zoals Indiase kostscholen. Deze praktijk staat in schril contrast met de westerse academische traditie van het streven naar ‘neutraliteit’, die volgens Berry vaak de machtsdynamiek verdoezelt en bestaande ongelijkheden versterkt.
“Als het voortkomt uit zoiets als een Indiase kostschoolkwestie, dan ben ik daar geweest en heb ik het meegemaakt. Terwijl veel mensen erover praten, maar ze hebben nog nooit ervaring gehad met lesgeven op een kostschool.” -Kelly Berry
Mondelinge traditie versus westerse citatie
De inheemse wetenschap werkt op een duidelijke epistemologische basis, die naast schriftelijke documentatie ook mondelinge geschiedenis waardeert. Terwijl de westerse academische wereld prioriteit geeft aan formeel citeren, verwijzen inheemse kennisbewaarders vaak naar mondelinge verhalen die van generatie op generatie zijn doorgegeven.
Berry legt uit dat het citeren van mondelinge tradities cruciaal is voor de culturele integriteit, zelfs als dit in strijd is met conventionele academische normen. Sommige niet-inheemse collega’s doen mondelinge geschiedenissen af als onbetrouwbaar, maar Berry staat erop deze op te nemen omdat ze centraal staan in de inheemse manieren van weten. Deze praktijk weerspiegelt een relationele verantwoordelijkheid die verschilt van de vrijemarktbenadering die gangbaar is in de westerse academische wereld, waar toestemming en erkenning van bronnen vaak secundair zijn.
Verhalen terugwinnen via inheems futurisme
Inheems futurisme gaat niet over het voorspellen van de toekomst; het gaat over het construeren van alternatieve tijdlijnen. Berry definieert het als een gedachte-experiment: wat als het eerste contact met kolonisten nooit had plaatsgevonden? Dit concept stelt gemeenschappen in staat zich een wereld voor te stellen waarin inheemse soevereiniteit, cultuur en bestuurssystemen zouden kunnen gedijen zonder eeuwen van opgelegde ontwrichting.
Een belangrijke toepassing van dit raamwerk is in videogames. Berry pleit voor het maken van games die prioriteit geven aan inheemse stemmen, stereotypen ontmantelen en culturele authenticiteit vieren. Een lacrossespel waarin de Iroquois Nations, de makers van de sport, centraal staan, zou bijvoorbeeld de dominantie van reguliere sporttitels uitdagen en het inheemse intellectuele eigendom terugvorderen.
“Waarom kunnen we geen videogame maken… zeg maar, dit is de geschiedenis van lacrosse vanuit het Iroquois-oogpunt?” -Kelly Berry
Langetermijnvisie voor cultuurbehoud
Het doel reikt verder dan alleen representatie. Berry streeft naar het ontmantelen van schadelijke stereotypen die ingebed zijn in de populaire cultuur, zoals de hypergeseksualiseerde of woeste afbeeldingen van indianen in videogames als Mortal Kombat en Turok.
De impact op de lange termijn is diepgaand. Door verhalen terug te winnen via technologie wil het inheemse futurisme de jeugd empoweren, cultureel erfgoed behouden en zelfbeschikking bevorderen. De beweging erkent dat hoewel systemische verandering tijd kost, de kracht van storytelling en digitale platforms het proces kunnen versnellen.
Conclusie: Inheems futurisme biedt een unieke mix van historisch bewustzijn en technologische innovatie. Door inheemse stemmen te bundelen en dominante verhalen uit te dagen, wil deze beweging een rechtvaardiger toekomst opbouwen waarin inheemse gemeenschappen op hun eigen voorwaarden kunnen gedijen.
