Paleontologen in Spanje hebben een opmerkelijk kleine dinosaurussoort opgegraven – ongeveer zo groot als een moderne kip – die wetenschappers dwingt gevestigde theorieën over de evolutie van dinosauriërs te heroverwegen. De ontdekking, gedetailleerd beschreven in een nieuwe studie gepubliceerd in Papers in Paleontology, concentreert zich op Foskeia pelendonum, een plantenetende dinosaurus die ongeveer 125 miljoen jaar geleden tijdens het vroege Krijt rondzwierf in wat nu Noord-Spanje is.
Unieke anatomie en voedingsgewoonten
Foskeia pelendonum was ongeveer een halve meter lang en bezat een ongebruikelijke schedelstructuur gecombineerd met gespecialiseerde tanden. Onderzoekers suggereren dat deze unieke anatomie duidt op een voorheen onbekende voedingsmethode, die mogelijk aanzienlijk verschilt van andere ornithische dinosauriërs (“vogelheupen”).
‘De anatomie is vreemd, precies op de manier waarop evolutionaire bomen worden herschreven’, zegt Penélope Cruzado-Caballero, universitair hoofddocent aan de Universiteit van La Laguna en co-auteur van het onderzoek.
Het kleine formaat van de dinosaurus is ook opmerkelijk. De fossielen, voor het eerst ontdekt door Fidel Torcida Fernández-Baldor in het Dinosaurusmuseum in Salas de los Infantes, werden onmiddellijk erkend als uitzonderlijk klein vanwege hun leeftijd en afkomst.
Implicaties voor de fylogenie van dinosauriërs
De bevinding zou ons begrip van de ornithische evolutie kunnen hervormen. Hoewel dinosaurussen met vogelheupen iconische soorten als stegosauriërs en hadrosauriërs omvatten, is de afstammingslijn gedeeltelijk onduidelijk gebleven vanwege onvolledige fossielengegevens. De ongebruikelijke eigenschappen van Foskeia pelendonum suggereren dat vroege ornithischianen meer divers waren in hun aanpassingen dan eerder werd aangenomen.
De ontdekking laat zien hoeveel er nog onbekend is over de evolutie van dinosauriërs, zelfs na tientallen jaren van onderzoek. Dinosaurussen met een klein lichaam worden zelden bewaard, wat betekent dat de Foskeia pelendonum -fossielen een zeldzaam kijkje bieden in een voorheen verborgen tak van de dinosaurusstamboom.
Deze soort levert belangrijk bewijs dat vroege ornithischiërs experimenteerden met een breder scala aan voedingsstrategieën en lichaamsgroottes dan eerder werd gedacht, wat de huidige modellen van hun evolutionaire geschiedenis uitdaagde.
