Witstaartherten kunnen bossen waarnemen op een manier die mensen niet kunnen waarnemen: als landschappen die subtiel worden verlicht door gloeiende signalen. Uit recent onderzoek blijkt dat de markeringen van herten (geweien die langs bomen en geschraapte grond wrijven) een blauwgroen licht uitstralen dat detecteerbaar is onder de ultraviolette golflengten die aanwezig zijn tijdens zonsopgang en zonsondergang. Dit fenomeen voegt een voorheen onzichtbare laag toe aan de communicatie met dieren, waarbij op geur gebaseerde signalen worden gecombineerd met potentiële visuele signalen.
Hoe herten de gloed zien
Biologen weten al tientallen jaren dat herten geursporen gebruiken om te communiceren. Een nieuwe studie van de Universiteit van Georgia onderzocht echter of deze markeringen ook visuele informatie bieden. Onderzoekers hebben 146 wegwijzers in Whitehall Forest, Georgia gescand met behulp van ultraviolet licht. Ze ontdekten dat deze markeringen, hoewel onzichtbaar voor het blote oog, licht uitzenden in het blauwgroene spectrum dat herten kunnen zien.
Het effect treedt op omdat het strippen van de bast tijdens het wrijven van het gewei ligninerijk binnenhout blootlegt, dat licht anders uitzendt dan de buitenste bast. Het contrast wordt groter naarmate het broedseizoen nadert, mogelijk omdat verharde geweien meer inwendig hout blootleggen en verhoogde hormoonactiviteit biologische resten op de oppervlakken achterlaat.
Waarom dit belangrijk is
Deze ontdekking daagt eerdere aannames over communicatie met dieren uit. Traditioneel is biofluorescentie, zoals een gloeiende vacht bij sommige zoogdieren, bestudeerd als een eigenschap van het dier zelf. Dit onderzoek suggereert dat biofluorescentie ook in de omgeving kan worden ingebed, waardoor een subtiele maar detecteerbare visuele laag ontstaat.
“Als iemand een reflector aan een boom heeft gezien, is een wrijving daarmee vergelijkbaar, hoewel duidelijk niet zo sterk”, zegt mede-auteur van het onderzoek Daniel DeRose-Broeckert.
Hertenogen zijn bijzonder aangepast om deze golflengten te zien bij weinig licht. Dankzij de verhoogde gevoeligheid voor kleuren met een korte en middellange golflengte kunnen ze deze subtiele gloed detecteren.
Scepticisme en toekomstig onderzoek
Niet alle wetenschappers zijn volledig overtuigd. Almut Kelber, een ecoloog aan de Universiteit van Lund, stelt dat als mensen de markeringen niet kunnen zien onder natuurlijk licht, herten dat waarschijnlijk ook niet kunnen. Om een visuele rol te demonstreren zouden gedragstesten nodig zijn die zicht en geur scheiden.
De studie dient als een eerste stap en documenteert het potentieel voor contrast op golflengten die herten kunnen zien. Toekomstige experimenten met natuurlijke lichtomstandigheden zijn nodig om te bevestigen hoe herten deze gloeiende signalen waarnemen en erop reageren.
Dit onderzoek suggereert dat communicatie met dieren veel complexer kan zijn dan eerder werd aangenomen, waarbij verborgen visuele signalen een rol spelen naast op geur gebaseerde berichten. Het begrijpen van deze subtiele interacties is essentieel voor een compleet beeld van hoe dieren navigeren en communiceren in hun omgeving.
