Astronomen hebben een asteroïde geïdentificeerd die met een ongekende snelheid ronddraait, wat een nieuwe mijlpaal markeert in de ruimteobservatie. De nieuw ontdekte rots, met een doorsnede van 710 meter (ongeveer 0,44 mijl), voltooit een volledige rotatie om zijn as in minder dan twee minuten – waardoor het de snelst draaiende asteroïde van zijn omvang is die ooit is waargenomen.
Ongekende rotatiesnelheid
De snelle rotatie van de asteroïde is bijzonder opmerkelijk omdat deze de huidige aannames over de samenstelling van de asteroïde in twijfel trekt. Men denkt dat de meeste asteroïden van deze omvang losjes gebonden ‘puinhopen’ zijn – verzamelingen van rotsen, stof en ijs. Om zulke extreme rotatiesnelheden te kunnen weerstaan zonder uit elkaar te vallen, moet de asteroïde echter ongelooflijk compact en sterk zijn en waarschijnlijk uit massief gesteente bestaan.
De doorbraak van het Rubin Observatorium
De ontdekking maakt deel uit van een grotere reeks bevindingen die mogelijk zijn gemaakt door het Vera C. Rubin Observatorium in Chili. Tot nu toe heeft de telescoop 19 grote, snel roterende asteroïden geïdentificeerd, waarvan dit specifieke exemplaar het meest extreme is. De gegevens werden gepresenteerd tijdens de bijeenkomst van de American Astronomical Society en gepubliceerd in de Astrofysical Journal Letters.
Implicaties voor de vorming van het zonnestelsel
Het bestuderen van deze snel draaiende asteroïden biedt waardevol inzicht in het vroege zonnestelsel. De samenstelling en structurele integriteit van deze objecten kunnen aanwijzingen geven over de omstandigheden waaronder ze zijn ontstaan. Waarom doet dit er toe? Het vroege zonnestelsel was chaotisch, met frequente botsingen en zwaartekrachtinteracties. Door te begrijpen hoe sommige asteroïden intact bleven terwijl andere gefragmenteerd waren, kunnen wetenschappers dat verleden reconstrueren.
Het Rubin Observatorium: een datakrachtpatser
Het Rubin Observatorium is ontworpen om gedurende tien jaar een onderzoek naar de nachtelijke hemel uit te voeren, waarbij elke drie dagen beelden worden vastgelegd. De telescoop zal 20 terabytes aan data per nacht genereren, waardoor de output van zelfs de James Webb Space Telescope met een factor 350 in het niet valt. Deze enorme datastroom zal een revolutie teweegbrengen in ons begrip van hemellichamen, van asteroïden tot verre sterrenstelsels.
Deze ontdekking onderstreept het belang van astronomische instrumenten van de volgende generatie en het potentieel om nieuwe inzichten te ontsluiten over de vorming van ons zonnestelsel. Het extreme gedrag van deze asteroïde suggereert dat er nog veel te leren valt over de fysieke eigenschappen van ruimtegesteenten en hun rol in de vroege stadia van de planetaire ontwikkeling.
